Bayramoğlu, nüfusun geleceğini değerlendirirken yapay zekânın nüfus miktarını doğrudan artırmak veya azaltmak yerine, nüfusun yapısı, yaşam süresi, işgücü piyasaları ve yerleşim biçimi üzerinde etkili olacağını savunuyor.
Nüfus artışının yavaşlamasında ekonomik güvenceler, bireyselleşme, kadınların eğitim düzeyi, kentleşme, düşen doğurganlık, çocuk bakımındaki yetersizlikler, siyasi istikrarsızlık ve çevresel değişiklikler rol oynuyor. Yapay zekânın ise bu sürecin doğrudan belirleyicisi olması beklenmiyor.
İlk etki, yaşlanan nüfusun bakım ihtiyaçlarının değişmesi. Yapay zekâ; ilaç hatırlatma, hareket takibi, uzaktan akraba görüşmesi ve sosyal yalnızlığın azaltılması gibi konularda destek sağlayabilir. Bununla birlikte bazı sağlık çalışanlarının işleri ortadan kalkabilir, bireysel tercihler daralabilir ve maliyeti yüksek teknolojilerden yararlanma eşitsizliği oluşabilir.
İkinci etki, sağlık alanında erken teşhis, zamanında müdahale ve kişiselleştirilmiş tedavi yöntemlerinin yaygınlaşması. Yapay zekânın ilaç ve aşı geliştirme süreçlerini kısaltması, ortalama yaşam süresinin uzaması ve buna bağlı nüfus sonuçları üzerinde etkili olabilir.
Üçüncü etki, istihdam yapısının değişmesi. Uzaktan çalışma ve otomasyon, yazılım, tasarım, danışmanlık, pazarlama, müşteri hizmetleri, muhasebe, bankacılık ve eğitim gibi alanlarda ofise bağlı çalışmayı azaltabilir. İşlerin kaybolmasıyla yeni mesleklerin oluşması ve katma değerin adil paylaşılması, dönüşümün belirleyici başlıkları arasında yer alıyor.
Dördüncü etki ise bölgesel göç eğilimlerinin değişmesi. Uzaktan çalışmanın yaygınlaşması, iş amacıyla yaşanan göçlerin durmasına veya tersine dönmesine yol açabilir. Bu değişim, insanların gıdaya, doğaya, iklim koşullarına ve yaşam olanaklarına daha elverişli şehirlere yönelmesi anlamına gelebilir.
Kaynak: Karar
