Kredi kartı limitini sürekli tamamen dolduran tüketiciler, kısa vadede finansman kolaylığı görse de orta vadede bankacılık düzenlemeleri ve faiz maliyetleri nedeniyle finansal darboğaza yaklaşabiliyor. Yüksek limit kullanımı, ödeme düzeni bozulmasa bile bankalar açısından riskli müşteri algısı yaratıyor.
Kredi Kayıt Bürosu’nun KKB skorlama sisteminde toplam kredi limitine oranla kullanılan bakiye büyük ağırlık taşıyor. Limiti sürekli tamamen kullanan müşterilerde bu durum kredi notunun hızla düşmesine yol açabiliyor. Düzenli ödemeler yüksek kullanım oranının olumsuz etkisini ortadan kaldırmıyor.
Yalnızca asgari tutarın ödenmesi halinde anaparaya işleyen akdi faiz, Kaynak Kullanımı Destekleme Fonu KKDF ve Banka ve Sigorta Muameleleri Vergisi BSMV borcun büyümesini sağlıyor. Ödene tutar faiz ve vergilere gittiği için limit açılmıyor ve borç azalmak yerine artıyor.
Limit sıfırlandığında nakit avans ve taksitli nakit avans kanalları otomatik olarak devre dışı kalıyor. Dönem borcunu tamamen kapatamayıp art arda asgari ödeme yapan müşterilere nakit çekim kısıtlamaları ile limit artış engelleri uygulanıyor. Bu kurallar tüketicinin manevra alanını daraltıyor.
Kart limiti dolduğu için zorunlu harcamaları kartla yapamayan tüketiciler mevcut nakit varlıklarını günlük giderlere yönlendirmek zorunda kalıyor. Bu da kredi kartı ekstresini ödemeyi güçleştirerek gecikme faizi ve yasal takip riskini beraberinde getiriyor.
Finans uzmanları, sürdürülebilir bütçe yönetimi ve kredi sağlığının korunması için toplam kredi kartı limitinin yüzde 30 ila 40’ının üzerinde harcama yapılmamasını öneriyor. Limitleri dolmuş tüketicilerde gereksiz harcamaların durdurulması ve yüksek faizli kart borçlarının daha uygun maliyetli yapılandırma seçenekleriyle kapatılması öneriliyor.
Kaynak: Sözcü
