Avrupa Yayın Birliği’nin yaklaşık yirmi yıldır üzerinde çalıştığı proje, bugün Tayland’ın başkenti Bangkok’ta ilk kez Asya’da gerçekleştiriliyor. İkinci Dünya Savaşı’nın ardından 1956 yılında başlatılan yarışma, kültürel kaynaşmayı ve ortak bir televizyon mirasını amaçlıyor.
Finale, ev sahibi Tayland’ın yanı sıra Malezya, Filipinler, Vietnam, Kamboçya, Laos, Güney Kore, Moğolistan, Bangladeş, Nepal ve Bhutan katılacak. Böylece yarışma 11 ülkeye ev sahipliği yapacak. Hindistan, Çin, Japonya ve Endonezya’nın ilk yılda yer almaması dikkat çekerken, organizatörler bu ülkelerin sonraki yıllar için görüşmelerini sürdürüyor.
Büyük finale üç hafta kala bütçede yapılan 1 milyon dolarlık kesinti, hazırlık sürecini etkiledi. Deneyimli teknik personelin yeterince getirilememesi ekipten istifalara yol açtı. Provalarda paylaşılan görüntülerdeki ses ve ışık kalitesi ise Eurovision izleyicileri tarafından eleştirildi.
Taylandlı şarkıcı Sarun Note Kungbunpot, yarışmanın Asya’ya uyarlanmasının bazı soruları beraberinde getirdiğini düşünüyor. Sarun Note Kungbunpot’a göre Tayland, Filipinler ve Kore’de yerel yarışmalarda izleyiciler şarkıcıların popülaritesine daha fazla odaklanırken, Eurovision şarkıyı ön plana çıkaran bir organizasyon olarak öne çıkıyor.
Kazanan, 11 katılımcı ülkenin halk oyları ile ulusal jürilerinin yarı yarıya katkıları ve dünyanın geri kalanından gelen oylarla belirlenecek. Kayıt yaptıran herkes sekiz oy kullanabilecek; katılımcılar kendi ülkelerine oy veremeyecek. En beğenilen şarkı 12 puan alırken sonuncu şarkı sıfır puanla yetinecek. Tayland ile Kamboçya arasındaki sınır gerilimleri gibi siyasi hassasiyetlerin sonuçlara yansıması da merak ediliyor.
Kaynak: Sözcü
