Modern sanat tarihinde monokrom, resmin temsilden ve anlatıdan uzaklaşarak tek renkli yüzeylere yönelmesiyle önemli bir kırılma noktası olarak öne çıkıyor. Kazimir Maleviç’in Siyah Kare adlı yapıtı ile Aleksandr Rodçenko’nun kırmızı, sarı ve mavi monokrom çalışmaları bu yaklaşımın sınırlarını gösteriyor.
İsmail Şimşek’in son dönem çalışmalarından oluşan Monokrom sergisi, modernizmin tek renkle arınma idealini farklı bir açıdan ele alıyor. Sanatçı, renkli ve katmanlı yüzeylerin altında süren değişmezliği araştırarak monokromu tek bir rengin saflığından uzaklaştırıyor.
Heykel eğitiminin kazandırdığı yapısal düşünme biçimi, Şimşek’in çalışmalarının temelini oluşturuyor. Sanatçı, Piet Mondrian’ın resimsel düzen anlayışını Naum Gabo’nun konstrüktif mekân yaklaşımıyla bir araya getirerek çizgi ve rengi maddi bir yapıya dönüştürüyor.
İpler ve düğümler çizgiyi sınır belirleyen bir işaret olmaktan çıkarıp yüzeyi bölen ve parçaları birbirine bağlayan fiziksel bir unsura dönüştürüyor. Renk de optik bir değer olmanın ötesinde formun oluşumuna doğrudan katılan bir malzemeye benziyor.
Tek renkli zeminler ipler, kumaşlar ve dar dokumalar aracılığıyla bölünüyor, geriliyor, sarılıyor ve yeniden bağlanıyor. Bu müdahaleler yüzeyde düzenin yanında sürekli hissedilen bir gerilim yaratıyor; denge, kalıcı bir uyumdan çok her an değişebilecek kırılgan bir ilişki olarak kuruluyor.
Şimşek’in renkli olmak ile renkli görünmek arasındaki ayrımı, eserlerindeki biçimsel ilişkilerin yeniden kurulduğu ve uyum ile bozulma ihtimalinin birlikte bulunduğu alanı açıyor. Monokrom kişisel sergisi, 26 Aralık 2026 tarihine kadar SANATORIUM Tophane’de ziyaret edilebilecek.
Kaynak: Habertürk
